ΜΑΘΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΑΜΙΑΣ

 

Η ΝΟΜΙΚΗ «ΟΜΗΡΙΑ» ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΧΙΛΙΑΔΩΝ Κ.Κ. ΣΥΝΕΤΑΙΡΩΝ:

Όταν η Δικαιοσύνη στη Λαμία καθυστερεί 4 χρόνια για να κρύψει μια Τραπεζική απάτη

Η ουσία της υπόθεσης είναι πλέον ξεκάθαρη και με τη βούλα του επίσημου πραγματογνώμονα:
Ο Δημητρακόπουλος όχι μόνο δεν όφειλε ούτε ένα ευρώ στη Συνεταιριστική Τράπεζα Λαμίας, αλλά η ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ του χρωστούσε επιπλέον 30.000 ευρώ. Η κατάσχεση και ο εκπλειστηριασμός της πρώτης κατοικίας του δεν ήταν απλώς μια άδικη πράξη, ήταν μια ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΥΦΑΡΠΑΓΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ βασισμένη σε ανύπαρκτα χρέη και εικονικές οφειλές.

Πίσω όμως από αυτή την Τραπεζική αυθαιρεσία, κρύβεται ένας πρωτοφανής δικαστικός εμπαιγμός που αγγίζει τα όρια της παράβασης καθήκοντος (Άρθρο 259 ΠΚ) και της συνέργειας σε Κακουργηματική απιστία.

 

1. ΤΟ «ΘΡΙΛΕΡ» ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΟΓΝΩΜΟΝΩΝ ΚΑΙ Η ΤΕΧΝΗΤΗ ΚΩΛΥΣΙΕΡΓΙΑ

• Πρώτος Πραγματογνώμονας (Καμένα Βούρλα): Προθεσμία 40 ημερών που μετατράπηκε σκοπίμως σε 2 χρόνια αδράνειας. Η άρνηση των ειδικών από τη Λαμία να αναλάβουν την υπόθεση φωτογραφίζει το «Τείχος Προστασίας» γύρω από την Τράπεζα. Η μήνυση εναντίον του ήταν το πρώτο αυτονόητο βήμα.
• Δεύτερος Πραγματογνώμονας (Αθήνα): Μετά από επίμονες πιέσεις, ο εισαγγελέας ορίζει νέο Πραγματογνώμονα. Το σκηνικό επαναλαμβάνεται: οι 40 ημέρες γίνονται ξανά 2 χρόνια.

Συνολικά, 4 χρόνια σκόπιμης καθυστέρησης για ένα ΠΟΡΙΣΜΑ που θα έπρεπε να έχει παραδοθεί σε λιγότερο από 3 μήνες. Αυτή η πρακτική παραβιάζει ευθέως το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) για τη δίκαιη δίκη εντός εύλογου χρόνου, καθώς και το Άρθρο 239 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (ΚΠΔ) για την ταχύτητα της προδικασίας.

2. Η «ΓΡΑΜΜΗ» ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΑΝΑΤΟΚΙΣΜΩΝ

Οι σαφείς ενδείξεις ότι υπήρξαν παρασκηνιακές «οχλήσεις» ή κατευθύνσεις προς τον πραγματογνώμονα να «μην αφαιρέσει πολλούς κεφαλαιοποιημένους τόκους» συνιστούν ευθεία απόπειρα αλλοίωσης αποδεικτικών στοιχείων.

• Η συμπερίληψη παράνομων και καταχρηστικών κεφαλαιοποιημένων τόκων (πανωτοκίων) έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη σταθερή νομολογία του Αρείου Πάγου και τον Νόμο 2789/2000 (περίοδος των «καταχρηστικών ανατοκισμών»).
• Η προσπάθεια συγκάλυψης αυτών των ποσών στερεί από τον πολίτη το δικαίωμα της δικαστικής προστασίας (Άρθρο 20 του Συντάγματος).

ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΠΟΥ «ΠΟΝΑΕΙ»

Η έκθεση του Αθηναίου πραγματογνώμονα κατεδάφισε το αφήγημα της Συνεταιριστικής Τράπεζας Λαμίας, αλλά εξέθεσε ανεπανόρθωτα και τους μηχανισμούς που καθυστερούσαν την αλήθεια για 4 ολόκληρα χρόνια.

Όταν ένας πολίτης χάνει το σπίτι του για ένα χρέος που δεν υπήρχε ποτέ, και η δικαιοσύνη χρειάζεται 48 μήνες για να το επιβεβαιώσει, δεν μιλάμε για δυσλειτουργία. Μιλάμε για μια κραυγαλέα περίπτωση όπου οι προθεσμίες έγιναν «λάστιχο» για να προστατευθούν τραπεζικά συμφέροντα, την ώρα που μια πρώτη κατοικία έβγαινε στο σφυρί.

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

Η «ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΠΡΩΗΝ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΛΑΜΙΑΣ»

Και με τη στήριξη της Εισαγγελίας Λαμίας...

Πώς ένα ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΟ Γραμμάτιο 5.400.000 δραχμών εμφανίστηκε ως χρέος 16.200.000 δραχμών, οδηγώντας στην παράνομη αρπαγή μιας πρώτης κατοικίας.

Η μέθοδος απλή, ΜΑΦΙΟΖΙΚΗ και απόλυτα παράνομη: Η Συνεταιριστική Τράπεζα Λαμίας «κατασκεύασε» ή διόγκωσε τεχνητά μια οφειλή, βαφτίζοντας το ανύπαρκτο ως υπαρκτό. Με τη χρήση παράνομων ανατοκισμών (Πανωτοκίων) και τη δημιουργία εικονικών χρεών, τριπλασίασε εν μία νυκτί το ποσό ενός πλασματικού γραμματίου, μετατρέποντας τις 5.400.000 δραχμές στο αστρονομικό για την εποχή ποσό των 16.200.000 δραχμών.

Αυτό, στη γλώσσα του Ποινικού Κώδικα, ονομάζεται:

• Κακουργηματική Απάτη επί Δικαστηρίω (Άρθρο 386 ΠΚ): Καθώς παραπλάνησαν τις δικαστικές αρχές με ψευδή στοιχεία για να εκδώσουν διαταγές πληρωμής και να προχωρήσουν σε κατασχέσεις.
• Πλαστογραφία μετά Χρήσεως (Άρθρο 216 ΠΚ): Για τη νόθευση και την παρουσίαση ανύπαρκτων ή αλλοιωμένων οικονομικών μεγεθών ως δήθεν νόμιμων απαιτήσεων.

 

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ «ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΟ ΤΕΙΧΟΣ» ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΟΓΝΩΜΟΝΕΣ-ΛΑΣΤΙΧΟ

Το πιο εξοργιστικό κομμάτι της απάτης δεν είναι η απληστία της Τράπεζας, αλλά η θεσμική κάλυψη που της προσφέρθηκε. Όταν ο Δημητρακόπουλος κατήγγειλε την απάτη, ο μηχανισμός της Εισαγγελίας Λαμίας ενεργοποίησε τη στρατηγική της «τεχνητής κωλυσιεργίας»:

1. Η Ομερτά της Φθιώτιδας: Κανένας ειδικός από τη Λαμία δεν δεχόταν να αγγίξει την υπόθεση. Ο φόβος ή η συνενοχή κράτησαν τους τοπικούς πραγματογνώμονες μακριά.
2. Το κόλπο των 40 ημερών που έγιναν 4 χρόνια: Ορίστηκαν διαδοχικά δύο πραγματογνώμονες (από Καμένα Βούρλα και Αθήνα). Στον καθένα δόθηκε προθεσμία 40 ημερών, αλλά με την ανοχή της Εισαγγελίας, οι 40 μέρες έγιναν 2 χρόνια για τον πρώτο και άλλα 2 χρόνια για τον δεύτερο!
• Αυτή η σκόπιμη καθυστέρηση παραβιάζει προκλητικά το Άρθρο 239 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (ΚΠΔ) για την ταχεία διεξαγωγή της προδικασίας και συνιστά Παράβαση Καθήκοντος (Άρθρο 259 ΠΚ).
3. Η «Γραμμή» για τη συγκάλυψη των πανωτοκίων: Υπήρχαν σαφείς παρασκηνιακές πιέσεις προς τον πραγματογνώμονα «να μην αφαιρέσει πολλούς Κεφαλαιοποιημένους τόκους». Μια ξεκάθαρη απόπειρα νόθευσης αποδεικτικών μέσων, προκειμένου να κρυφτεί το μέγεθος της τραπεζικής απάτης και να μην εκτεθούν τα στελέχη της τράπεζας.

ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ-ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ: Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΗΤΑΝ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ!

Όσο κι αν καθυστέρησαν, όσο κι αν πίεσαν, η αλήθεια δεν κρύφτηκε. Το τελικό πόρισμα του ανεξάρτητου Αθηναίου πραγματογνώμονα ήταν ένας νομικός και οικονομικός κεραυνός:

• Ο Δημητρακόπουλος δεν χρωστούσε ούτε σεντ στη Συνεταιριστική Τράπεζα Λαμίας.
• Αντιθέτως, η Τράπεζα του χρωστούσε 30.000 ευρώ!

ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΙΛΙΚΤΟ: Η πρώτη κατοικία του Δημητρακόπουλου υφαρπάχθηκε με το έτσι θέλω, βάσει ενός ανύπαρκτου, κατασκευασμένου χρέους. Η διαδικασία του πλειστηριασμού ήταν άκυρη, παράνομη και εγκληματική.

Όταν η Τράπεζα κλέβει και η εισαγγελία καθυστερεί επί 4 χρόνια για να παραγραφούν αδικήματα ή να κουκουλωθούν ευθύνες, ο πολίτης δεν ζητά απλώς δικαίωση. Απαιτεί την ποινική δίωξη όσων συμμετείχαν σε αυτή τη συνωμοσία.

 

 

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

Η «ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΛΑΜΙΑΣ.

 

Και με την στήριξη της Εισαγγελίας Λαμίας....

 

Επί δεκαετίες, ο Πιστωτικός Συνεταιρισμός Τεχνοεργατών Λαμίας χορηγούσε εξαμηνιαία δάνεια έναντι Γραμματίων, με Κεφαλαιοποίηση τόκων ανά εξάμηνο.

 

Στις 3 Ιουλίου 1988 υπέγραψα νέο Γραμμάτιο των 650.000 δρχ.

 

Στις 11 Δεκεμβρίου 1988 το μείωσα στις 550.000 δρχ., αλλά στη συνέχεια το χρέος αυξήθηκε σε 1.400.000 δρχ./λήξεως  8 Μαϊου 1989 και κατόπιν σε 2.564.000 δρχ./ λήξεως 14 Ιουλίου 1992.

 

Αργότερα, αυξάνοντας τη μερίδα μου, δικαιούμην μεγαλύτερη χρηματοδότηση.

 

Και εδώ αρχίζει το μεγάλο ερώτημα:

Στο χέρι πήρα 1.500.000 δραχμές.

Υπέγραψα γραμμάτιο 5.400.000 δραχμών — όχι Δανειακή Σύμβαση.

Στη συνέχεια, το Κεφαλαιοποιημένο πόσο πολλαπλασιάστηκε ΠΑΡΑΝΟΜΑ επί τρια/3 – επί τρία/3 έπρεπε να πολλαπλασιαστεί το πραγματικό κεφάλαιο - βάση νόμου του Κώστα Καραμανλή, και - σε απαίτηση 16.200.000 δραχμών!

 

Πώς γίνεται 1.500.000 δραχμές που πήρα στο χέρι να καταλήγουν σε χρέος 16.200.000;

 

Αυτό ζητώ 20 χρόνια τώρα, να ερευνηθεί, αλλά η Εισαγγελία Λαμίας εύρισκε τρόπους αναβολών..

 

Επί 20 χρόνια ζητούσα από την Τράπεζα και την Εισαγγελία Λαμίας Αναλυτική Κατάσταση όλων των χρεώσεων και πιστώσεών μου. Δεν μου χορηγήθηκε ποτέ πλήρης κατάσταση.

 

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

ΌΤΑΝ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΕ «ΕΞΟΝΤΩΝΕΙ» ΓΙΑ ΝΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΕΙ ΑΛΛΟΥΣ 16.000 ΠΟΛΙΤΕΣ: Η ΝΟΜΙΚΗ ΟΜΗΡΙΑ, Η ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΑΠΑΤΗ ΚΑΙ Η ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΚΩΛΥΣΙΕΡΓΙΑ ΣΤΗ ΛΑΜΙΑ.

Έχασα την πρώτη μου κατοικία για ένα χρέος που ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΠΟΤΕ. Και η Δικαιοσύνη χρειάστηκε 4 ολόκληρα χρόνια σκοπίμων καθυστερήσεων για να επιβεβαιώσει το αυτονόητο: Ότι όχι μόνο δεν όφειλα ούτε ένα ευρώ στη Συνεταιριστική Τράπεζα Λαμίας, αλλά η Τράπεζα μου χρωστούσε επιπλέον 30.000 ευρώ!

Η επίσημη έκθεση του πραγματογνώμονα κατεδάφισε το αφήγημά τους. Η κατάσχεση και ο πλειστηριασμός του σπιτιού μου δεν ήταν απλώς μια αδικία, αλλά μια παράνομη υφαρπαγή περιουσίας.

Γιατί όμως στοχοποιήθηκα με τέτοια μανία; Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Επειδή ήμουν ο νόμιμος Πρόεδρος των Συνεταίρων-Δανειοληπτών-Εγγυητών της Συνεταιριστικής Τράπεζας Λαμίας.

Η δική μου εξόντωση ήταν το «μήνυμα» για να τρομοκρατηθούν οι 16.000 συνεταιριστές. Ήθελαν να με απομονώσουν, ώστε κανείς να μην μου συμπαρασταθεί και να μπορέσουν στη συνέχεια, ανενόχλητοι, να υφαρπάξουν τις περιουσίες και τις μετοχές όλων των υπολοίπων.

Πίσω από αυτή την Tραπεζική αυθαιρεσία κρύβεται ένα πρωτοφανές Dικαστικό θρίλερ:
🔹 4 χρόνια τεχνητής κωλυσιεργίας: Προθεσμίες 40 ημερών μετατράπηκαν σε χρόνια αδράνειας από πραγματογνώμονες, παραβιάζοντας προκλητικά την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.
🔹 Προκλητικές παρεμβάσεις: Σαφείς ενδείξεις για παρασκηνιακές πιέσεις, ώστε να μην αφαιρεθούν οι παράνομοι ανατοκισμοί (πανωτόκια), κόντρα στη σταθερή νομολογία του Αρείου Πάγου.

Όταν οι προθεσμίες γίνονται «λάστιχο» για να προστατευθούν τραπεζικά συμφέροντα την ώρα που χάνεται μια πρώτη κατοικία, δεν μιλάμε για δυσλειτουργία του συστήματος. Μιλάμε για κραυγαλέα συγκάλυψη.

Η αλήθεια όμως έλαμψε με τον πιο επίσημο τρόπο. Ο αγώνας για δικαίωση και για την προστασία των χιλιάδων συνεταιριστών συνεχίζεται.

#Δικαιοσύνη #ΣυνεταιριστικήΤράπεζαΛαμίας #ΠρώτηΚατοικία #Διαφάνεια #ΑγώναςΔιαρκείας